Ondertussen gaat alles goed met mijn gezondheid. Dat is dan ook zo wat het enige waar ik de laatste weken met bezig ben. Rugoefeningen, veel wandelen, fietsen en rusten.

Normaal gezien zou ik al terug volop in de Olympische voorbereiding zitten, maar dit gaat helaas niet meer door. Als gevolg van mijn operatie heb ik wel degelijk begrepen dat ik het iets rustiger aan moest gaan doen. Een hele dag werken, dan 's nachts 1000km rijden en de volgende dag terug op de motorboot zijn zaken die mijn rug liever niet meer meemaakt. Ik had dus hier en daar wat geknipt in Rafa's trainingsprogramma. Hij besloot echter dat het alles of niets was. Ik heb lang getwijfeld, maar uiteindelijk is het dus een nee geworden, en ben ik nu full-time aan mijn volledige recovery bezig.

Meestal zit er bij een tegenslag ook wel een positieve kant, en dat is nu gelukkig ook zo. Eerst ben ik eindelijk eens wat meer bij Manou en Inge, wat ook wel eens tof is.Verder, aangezien ik me nu wat meer met het gewone huishouden bezig houd, kan Inge haar carrière terug wat meer uitbouwen, wat haar dan ook wel weer gelukkig maakt.
Uiteindelijk zal ik hierdoor (eens volledig hersteld) veel meer in de buurt werken. Vooral het McDonalds-RBSC-Youth team kan ik hierdoor veel frequenter volgen. Daarnaast sta ik ook open om hier en daar wat losse trainingen te geven.

Dus, een moeilijke beslissing, maar we maken er het beste van! Ik heb uiteindelijk toch maar één lichaam, dus na het jarenlange afbeulen, kan ik maar beter eens beginnen het wat te verzorgen!

Tot een volgende blog,

Sebbe