Naarmate de zomer nadert, en de vakantie's nog net niet zijn begonnen, is het steeds wat drukker in de zeilwereld. Toch maken maanden als deze duidelijk dat mijn beslissing om als zelfstandige te beginnen een goede keuze was: ik geniet met volle teugen van mijn job!

Het eerste weekend begon onmiddellijk tof! Zoals gepland hadden we een training met het F18 RBSC Racing Team. Dit hoort bij het McDonalds project, in een uitbreiding van het lopende jeugdproject.
De wind liet het aanvankelijk afweten. Hierdoor kon ik een wat uitgebreide briefing geven, en op voorhand al wat 'mysteries' ophelderen. Na de lunch konden we dan toch van start gaan. Aanvankelijk bleven we een beetje tussen de golfbrekers, om de stroming te vermijden, maar al snel stond er een volwaardig zeilwindje. We deden een 15-tal wedstrijdjes, met veel manoeuvres en starts. Al hadden de jongens uit Duinbergen het wat moeilijk om tot in 't Zoute te geraken, hadden we een toffe groep, en hebben toch wat kunnen bijleren in verband met het 'slow speed manoeuvring'. Zelfs een oude en ervaren zeiler als Harry-Michel was blij met de nieuwe bijgeleerde truuckjes!
De debrief was heel gezellig, begon op het strand en eindigde ergens op een onbepaald uur bij de bar. Al zou ik het willen, toch zou het moeilijk zijn om me alle details te herinneren...

De volgende week volgde de delivery van de Antilope naar Cowes. De voorspellingen waren voor heel weinig wind, en ik vreesde van er een eeuwigheid over te moeten doen. Mijn vader en ik begonnen aan de tocht op een absolute spiegel. We maakten het ons makkelijk om alles voor te bereiden op toch wat zeilen, en van zodra we wat gegeten hadden en klaar waren met de voorbereidingen kwam de wind opzetten. Met hier en daar een onderbreking, konden we de rest van de tocht al zeilend doen. Wel tof, daar we geen enkele keer moesten gijpen of overstag gaan. We hebben er eigenlijk best van genoten, en een twaalf uur laten stonden we in de gietende regen in Cowes.

De boot nog wat opruimen, en het vliegtuig op naar huis, want daar wacht de volgende delivery en wedstrijd. Zaterdag vaart de Bounty van Peter Huysman de Schelderace met eigen bemanning, en aangevuld met een deel van de Antilope-crew. De delivery op vrijdag verliep uitermate gezellig, en met voldoende 'natjes en droogjes'. De volgende dag werden we wakker onder een heldere blauwe hemel en een licht briesje. De voorspellingen waren gunstig en beloofden een toenemende wind. We hadden een mooie start, en halverwege hadden we alle eerder gestarte tragere boten ingehaald. Ook op berekende tijd zag het er heel goed uit. We bleven alles geven, maar we konden niet anders dan de Schelde te volgen en met minder wind te komen zitten. De boten achter ons kregen als eerste de nieuwe wind, en voeren het gat terug dicht. We haalden zonder problemen de 'line honours', maar een algemene overwinning zat er niet in. Dat kon de pret echter niet derven, en Peter McDonalds' feestje op Strantwerpen was een super succes: bedankt Peter!

Na mijn verplichtingen als goed burger te hebben vervuld, had ik zondag een afspraakje met het 'Solarboat Team'. Alle informatie vind je op hun website, www.solarboat.be, maar de grote lijnen kan ik je hier wel al vertellen. Het is een afstudeerproject van de Karel de Grote Hogeschool om deel te nemen aan de Frisian Solar Challenge. Ze moeten binnen heel strenge beperkingen een 'zonneboot' maken, en zo snel mogelijk de route van de Elfstedentocht afleggen, alleen maar gestuwd door zonne-energie. Een mooii project, en ik ben heel vereerd dat deze jongens aan mij dachten om het peterschap te dragen.

Al een tijdje was ik bezig aan de voorbereidingen van rondje Texel, op een M20. Een eigenaar wou dit wel eens met mij proberen, en ik had al sinds de vorige editie mijn agenda geblokkeerd om sowieso dit jaar te kunnen meedoen. Onze trainingen verliepen vlot, en we maakten duidelijk heel wat vorderingen. Ik keek dan ook uit naar de confrontatie. Gezien de stevige voorspellingen had ik de laatste week ook al flink gegeten: elke extra kilo was al dat gewonnen op de vijand, haha! Door problemen op zijn bedrijf zag de eigenaar zich echter genoodzaakt zijn deelname af te zeggen. Ik zat al in Antwerpen toen ik het triestige nieuws te horen kreeg. Een beetje gefrustreerd zag ik mezelf voor een keuze staan: A) onmiddellijk mijn loopschoenen aantrekken, of B) een nieuw plan bedenken. Ik pakte mijn telefoon en begon te bellen. Even later reed ik in de Antilope-bus naar Cowes om daar de Around the Island te varen: het verkeerde eiland, maar toch een prachtige vervanging!

De reis verliep vlot, en geloof het of niet, maar het was prachtig weer in Engeland! Nog een paar last minute voorbereidingen treffen, en we waren klaar voor de wedstrijd. De start was om 5u30, dus we moesten om 4 uur al op. Dit had duidelijk een effect op de scherpte van de starters, want we konden onder spi een prachtige start maken, zonder al te veel last van de andere boten in onze startgroep. Ondanks de beperkte wind liepen we goed, en haalden al snel de andere boten in. Bij de bekende Needles werd het eventjes spannend, want we vielen volledig zonder wind, en de boten achter ons spoten met een privé-vlaag op ons af. We brachten het er goed van af en we konden verder doen aan onze inhaalwedstrijd. Iets wat niemand goed begreep is dat we de lokale trimaranvloot zonder al te veel problemen inhaalden. Het extreem goede werk van Nol, onze grootzeiltrimmer, en Sander, de genuatrimmer zal hier niet absoluut vreemd aan zijn.
Het zag er heel goed uit toen we de meet over voeren. Voor een tijdje stonden we zelfs eerste over alles heen (1754 jachten!!!), maar uiteraard kon dit niet zo blijven. Wel wonnen we onze groep, en IRC1 overall. Hier zijn we uiteraard ook heel tevreden mee.

Voor het einde van de maand staan de Engelse IRC nationals voor de deur. Het zal een zware dobber worden, maar de gehele Antilope bemanning kijkt er naar uit!