De eerste dag was onmiddellijk een schot in de roos. Er stond een shifty en vlagerig windje, variërend tussen 5 en 15 knopen. Vooral de 5 knopen, gecombineerd met de vrij-pompen-vlag gaf een uiterst atletisch schouwspel. Rafa was gemiddeld sterk, en zeilde langzaam maar zeker constant naar voor in beide reeksen. Hierdoor wist hij een eerste en tweede plaats te scoren, wat hem onmiddellijk de gouden stip opleverde.

De tweede dag beloofde moeilijk te worden. Eerst een lange tijd uitstel aan de kant, wegens absoluut gebrek aan wind. Best laat kwam er toch een zuchtje, en werden alle zeilers toch het water opgestuurd. De wind was uiterst wispelturig, maar na een paar pogingen kreeg de organisatie de vloot toch op weg. Rafa bouwde oorspronkelijk in het midden op. Hij wist echter dat dit geen blijvende optie was, en koos uiteindelijk voor de rechter kant. Na zo'n 10 minuten in het eerste kruisrak echter vergooide een 70 graden shift naar links al zijn kansen. Hij lag voorlaatste, terwijl sommigen naar de bovenboei planeerden. De reach naar de outerloop was opnieuw een kruisrak geworden, en ondanks het verleggen van de benedenboei werd het voor-de-windse rak een reach. Persoonlijk vond ik het een beetje triest dat deze wedstrijd door ging. Er werd immers een mooie wind voorspeld voor de volgende dag, dus echt wanhopig voor reeksen waren we niet. Spijtig om de uitslag dan te verstoren door zulke gebeurtenissen. Anyway, Rafa vocht voor wat hij waard was, en wist de schade nog te beperken tot een 20ste plaats.

In een prachtige wind werden op de 3de dag slechts 2 reeksen gevaren. Opnieuw was de wind uiterst wispelturig, maar draaide gelukkig telkens weer terug. Rafa zag met momenten zwarte sneeuw, maar hield het hoofd koel. Door soms aan de slechte kant van de baan schitterend te varen, wist hij opnieuw een mooie 5de en 3de plaats te varen.

De laatste dag voor de medal race was echt de ultieme uitdaging. De wind was vrij licht, en variëerde over de baan opnieuw tussen de 1 en 12 knopen. Een kwestie van liefst zo veel mogelijk in de 12 knopen te blijven, en zeker de ééne knoop te vermijden. Rafa slaagde er in de eerste reeks voortreffelijk goed in. Al moest hij enorme risico's nemen om terug te komen tot een tweede plaats, het resultaat was er. De tweede reeks ging iets moeilijker. Na een slechte start, draaide de wind opnieuw zo'n 40 graden, waardoor iedereen 1 minuut na de start recht naar de bovenboei kon varen. Opnieuw werd er door het RC geen actie getroffen. Rafa wist dat hij op hen niet moest rekenen, dus gooide alles in de strijd, waardoor hij bij de laatste bovenboei weer 8ste was, vlakbij al zijn naaste concurrenten. Hier beging hij opnieuw een foutje. In plaats van te rekenen, en vanaf nu zijn goede resultaat veilig te stellen, bleef hij vol in de aanval gaan, zonder zijn tegenstanders goed ion het oog te houden. Dit kwam hem duur te staan, en bracht hem terug op een 12de plaats, punten die hij moet tellen in het totaal klassement.

Voor de medal race stond er een mooi windje. De nabijheid van Medemblik-stad maakte de keuze's voor de zeilers echter heel moeilijk. Rafa nam een conservatieve start, en trok, tegen zijn eigen plan in, twee kruisrakken naar de kant. Dit bracht hem bij de laatste benedenboei op een 10de en dus laatste plaats. DIt deed hem het licht zien, en eindelijk volgde hij zijn oorspronkelijke plan, wat hem een geweldige comeback bezorgde. Uiteindelijk eindigde hij 4de, wat hem een zilveren medaille opbracht.

Als team hebben we heel wat geleerd, en het aller voornaamste, hebben we heel duidelijk werkpunten kunnen vastleggen. Een beetje spijtig dat ik tot september geen tijd meer heb om met hem verder te werken. Gelukkig neemt een andere belg, niemand minder dan Paul Maes, het van mij over voor het WK in San Fransisco: ik ben benieuwd!